Παλιά έγγραφα του Ερυθρού Σταυρού χρησιμοποιούνται για αμφισβήτηση – διαστρέβλωση του Ολοκαυτώματος

Ένα παλιό έγγραφο του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού εμφανίζεται σε αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, με τον ισχυρισμό ότι αποδεικνύει πως δεν βρέθηκαν ίχνη εγκαταστάσεων για την εξόντωση αμάχων κρατουμένων στο Άουσβιτς το 1944. Συνοδευτικά, κυκλοφορεί και ένα δεύτερο έγγραφο, το οποίο υποτίθεται πως αποδεικνύει ότι ο αριθμός των νεκρών ήταν 271.000 στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και όχι 6 εκατομμύρια – και πως δεν ήταν όλοι Εβραίοι. 

Τα δύο αυτά έγγραφα χρησιμοποιούνται από αρνητές του Ολοκαυτώματος. Η άρνηση του Ολοκαυτώματος αποτελεί γνωστή θεωρία συνωμοσίας, που υποστηρίζει ότι η γενοκτονία των Εβραίων από τους Ναζί στον Β’ Π.Π. είναι ένα κατασκεύασμα ή μια υπερβολή.

Αναπαραγωγές σε ιστοσελίδες: greeknewsondemand.com, ellaniapili.blogspot.com, alfeiospotamos.gr, iokh.gr, indobserver.gr, eleftheriellas.blogspot.com, esy-keratsiniou.blogspot.com

Αναπαραγωγές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης:

Τι ισχύει 

Όπως παρατηρείται, τα δύο έγγραφα χρησιμοποιούνται από χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης με σκοπό την υποτίμηση, τη διαστρέβλωση ή ακόμα και την πλήρη αμφισβήτηση του Ολοκαυτώματος. Το Ολοκαύτωμα αποτέλεσε τη γενοκτονία των Εβραίων από τους Ναζί κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Υπολογίζεται πως μεταξύ 1933 και 1945 δολοφονήθηκαν περί τα 6 εκατομμύρια Εβραίοι (εδώ κι εδώ) ενώ, εκτός από τη διάπραξη του Ολοκαυτώματος, η ναζιστική Γερμανία καταδίωξε και δολοφόνησε εκατομμύρια άλλα θύματα, όπως τους Ρομά, τους ομοφυλόφιλους, τα άτομα με αναπηρία, τους Μάρτυρες του Ιεχωβά και άλλους. Οι δολοφονίες πραγματοποιήθηκαν κυρίως με μαζικούς πυροβολισμούς ή δηλητηριώδη αέρια, σε στρατόπεδα εξόντωσης όπως στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου, στην Τρεμπλίνκα, στο Μπέλζεκ, στο Σόμπιμπορ και στο Τσέλμνο στην κατεχόμενη Πολωνία.

Σε αναρτήσεις του ισχυρισμού, διαβάζουμε:

Έγγραφο-βόμβα του Ερυθρού Σταυρού από το 1944: «Δεν βρήκαμε ίχνη εγκαταστάσεων για την εξόντωση αμάχων κρατουμένων στο Άουσβιτς».

Ο ΕΒΡΑΙΟΣ Dr. Eli David δημοσιεύει επιστολή από τον Ερυθρό Σταυρό το 1944 λέγοντας:«Δεν βρήκαμε ίχνη εγκαταστάσεων για την εξόντωση αμάχων κρατουμένων στο Άουσβιτς».Σημειωτέον – Η  επιστολή, που εκδόθηκε  το Νοεμ. του 1944,  αναφέρει επίσης ότι ΔΕΝ ήταν όλοι Εβραίοι εκεί στο Άουσβιτς!!! 

Επίσης, έχουν αποκαλυφθεί κι άλλα τέτοια στοιχεία του Ερυθρού Σταυρού για τον ΚΩΛΟ-καύτωμα που επιβεβαιώνουν όλα αυτά, όπως, π.χ., το γεγονός πως οι άνθρωποι που πέθαναν στα στρατόπεδα είχαν πεθάνει λόγω του ότι οι Σύμμαχοι είχαν βομβαρδίσει τους δρόμους και τις γέφυρες και έτσι οι Γερμανοί δεν μπορούσαν πλέον να προμηθεύουν τα στρατόπεδα με εφόδια, κτλ.!!! Και έτσι πέθαναν οι άνθρωπο από…ΤΥΦΟ και…ΠΕΙΝΑ!!! Αυτό έγινε στο ΤΕΛΟΣ του Πολέμου, το 1945,  οπότε ο Ερυθρός Σταυρός επισκέφθηκε ξανά το Άουσβιτς. ΔΗΛΑΔΗ, ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΒΡΑΙΟΣ ΛΟΓΩ ΕΝΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΦΫΡΕΡ, ΜΙΑΣ ΚΑΙ  ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ…ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΡΑΪΧ!!!

Διαβάστε επίσης το άρθρο με τίτλο Ο ΕΡΥΘΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ Εκθέτει Το «Εβραϊκό” Ολοκαύτωμα ΦΑΡΣΑ: ΕΠΙΣΗΜΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΡΥΘΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ Επιβεβαιώνει Οτι Οι Νεκροί Ήταν 271.000 Στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης Και ΟΧΙ 6.000.000! ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ! που επιβεβαιώνει όλα αυτά 100 τοις 100 και που βάζει το τελευταίο «καρφί» στο «φέρετρο» αυτής της ΑΡΧΙ-ΑΠΑΤΗΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ!!!…

Το 1ο έγγραφο

Επικοινωνήσαμε με τον Ερυθρό Σταυρό, με το μουσείο Ολοκαυτώματος των ΗΠΑ και με τη Διεθνή Συμμαχία για τη Μνήμη του Ολοκαυτώματος. Σε απάντηση του Ερυθρού Σταυρού και του Μουσείου του Άουσβιτς, μας παρέπεμψαν σε ανάρτηση στο X από το Μουσείο του Άουσβιτς στις 29 Νοεμβρίου 2023, η οποία ανέφερε:

Πρόσφατα, παρατηρήσαμε τον διαμοιρασμό ενός εγγράφου από τον Νοέμβριο του 1944 από την Επιτροπή του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού σχετικά με μια επίσκεψη του εκπροσώπου του IRC (σημ.: τα αρχικά του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην αγγλική γλώσσα – International Red Cross) Δρ. Maurice Rossel στο Άουσβιτς. Εδώ είναι ένα ιστορικό πλαίσιο:

Το γεγονός είναι ότι ο Maurice Rossel έφτασε στο γερμανικό στρατόπεδο Άουσβιτς στις 27 Σεπτεμβρίου 1944. Σύμφωνα με την αφήγηση του, συναντήθηκε με τον διοικητή του στρατοπέδου (το έγγραφο δεν αναφέρει το όνομα, επομένως μπορεί να υποτεθεί ότι ήταν είτε ο διοικητής Richard Baer ή άλλου υψηλόβαθμου άνδρα των SS που αναφέρεται από αυτή τη λειτουργία).

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο γραφείο του διοικητή του στρατοπέδου που βρίσκεται στο τμήμα διοίκησης των SS του στρατοπέδου. Το κτίριο βρίσκεται έξω από το συρματόπλεγμα, σε μια από τις γωνίες του συγκροτήματος των κρατουμένων του Άουσβιτς Ι. Δεδομένης της τοποθεσίας, θα μπορούσε να δει μόνο μερικά τετράγωνα στρατοπέδων και μερικούς κρατούμενους από απόσταση. Δεν του επέτρεψαν να μπει μέσα στο στρατόπεδο και σίγουρα δεν μπορούσε να επισκεφτεί το στρατόπεδο Άουσβιτς ΙΙ-Μπίρκεναου 3 χιλιόμετρα μακριά, πόσο μάλλον τον χώρο του κρεματόριου εκεί. Ως εκ τούτου, είναι σαφές ότι δεν θα μπορούσε να έχει δει εγκαταστάσεις μαζικής δολοφονίας να βρίσκονται εκεί.

Στην έκθεσή του στις 29 Σεπτεμβρίου 1944, ο Maurice Rossel γράφει ότι είδε 6-8 στρατώνες από κόκκινο τούβλο (τους οποίους μπορούσε να δει από κοντά στο γραφείο του διοικητή). Αυτό που του τράβηξε την προσοχή ήταν η γήινη, ανθυγιεινή επιδερμίδα μερικών κρατουμένων που έτυχε να δει νωρίτερα. (Έγραψε μια αναφορά αυτού του ταξιδιού διαθέσιμη εδώ: https://icrc.org/fr/doc/assets/files/2013/auschwitz-rapport-cicr-1944.pdf )

Γνωρίζουμε ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Ερυθρός Σταυρός κατέβαλε κάποιες προσπάθειες να πείσει τους Γερμανούς να συμφωνήσουν να στείλουν επισιτιστική βοήθεια στο Άουσβιτς, ενώ από την άλλη αρνούταν να λάβει επίσημη θέση για το θέμα, υποστηρίζοντας ότι η δημοσίευσή του θα έδινε εσφαλμένη εντύπωση ότι ο IRC είχε οποιαδήποτε ικανότητα να παρέμβει για λογαριασμό των κρατουμένων (η οποία αναγράφεται στο τελευταίο μέρος αυτού του εγγράφου).

Μια πρόταση εκτός πλαισίου από αυτό το έγγραφο, που δηλώνει ότι «ένας από τους αντιπροσώπους μας μπόρεσε να μπει σε αυτό το στρατόπεδο», χρησιμοποιείται από τους αρνητές του Ολοκαυτώματος. Φυσικά, αγνοούν το γεγονός ότι ο Rossel δεν είδε στην πραγματικότητα το ίδιο το στρατόπεδο, ούτε βρισκόταν πουθενά κοντά στο Μπίρκεναου και τις εγκαταστάσεις εξόντωσης εκεί.

Υπεύθυνος για την όλη υπόθεση ήταν ο εκπρόσωπος του Ερυθρού Σταυρού Maurice Rossel. Ο Ελβετός ιατρός μετέβη για επιθεώρηση στο Theresienstadt, αλλά τον ανάγκασαν να επισκεφθεί και το Άουσβιτς. Σε μια συνέντευξη που έδωσε στον Γάλλο σκηνοθέτη Claude Lanzmann, η οποία δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Μουσείου Μνήμης Ολοκαυτώματος των Ηνωμένων Πολιτειών (εδώ κι εδώ), διαπιστώνεται ότι εκείνη την εποχή ο Rossel δεν γνώριζε ότι επρόκειτο για στρατόπεδο εξόντωσης. Όπως εξήγησε ο ίδιος, και όπως έχει επισημάνει ο Ερυθρός Σταυρός, ο εκπρόσωπος είχε μια συνάντηση με τον διοικητή του στρατοπέδου, αλλά δεν μπόρεσε να το επισκεφθεί εσωτερικά, καθώς δεν είχε εξουσιοδότηση.

Σε έγγραφο που δημοσίευσε ο Ερυθρός Σταυρός το 2012, με τίτλο «Η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού και οι κρατούμενοι στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης (1942-1945)», αναφέρεται πώς οι Ναζί χρησιμοποίησαν την επίσκεψη στο στρατόπεδο Theresienstadt για προπαγανδιστικούς σκοπούς, παρουσιάζοντας μια ψευδή εικόνα για τις συνθήκες κράτησης των κρατουμένων, ενώ η επίσκεψη στο Άουσβιτς θεωρείται εμβληματικό παράδειγμα της αδυναμίας του Ερυθρού Σταυρού να ανταποκριθεί επαρκώς στη ναζιστική πολιτική γενοκτονίας. Κατά συνέπεια, το εν λόγω έγγραφο κυκλοφορεί χωρίς το απαραίτητο ιστορικό πλαίσιο και λειτουργεί παραπλανητικά. Τον ισχυρισμό κατέρριψε και ο ιταλικός οργανισμός ελέγχου γεγονότων, Open.

Το 2ο έγγραφο που κυκλοφορεί εδώ και χρόνια και ΔΕΝ αποδεικνύει ότι οι νεκροί ήταν 271.000

Στο 2ο έγγραφο που εμφανίστηκε πρόσφατα, αλλά κυκλοφορεί σε αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα και ιστοσελίδες εδώ και χρόνια, εμφανίζεται μια καταγραφή των αριθμών των πιστοποιητικών θανάτου που εκδόθηκαν κατόπιν αίτησης για ταυτοποιημένους κρατούμενους από στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπως το Άουσβιτς, το Μπούχενβαλντ, Μπέργκεν-Μπέλσεν και άλλα.

Ωστόσο, και αυτό το έγγραφο λειτουργεί παραπλανητικά ως προς τον αληθινό αριθμό των θυμάτων. 

Όπως σημειώνεται σε διάψευση ισχυρισμού με παρόμοιο έγγραφο του Ερυθρού Σταυρού από το Arolsen Archives, υπάρχουν εκατομμύρια ανώνυμα θύματα, ειδικά από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Παρ’ όλο που οι Ναζί τηρούσαν αρχεία για τα εγκληματά τους, σε μεγάλο βαθμό δεν κατέγραφαν τα ονόματα των Εβραίων που δολοφονήθηκαν στα στρατόπεδα εξόντωσης. Κατά κανόνα, δε γινόταν καταγραφή των θανάτων ούτε στα εργοστάσια καταναγκαστικής εργασίας ενώ στις σποραδικές περιπτώσεις που τέτοια έγγραφα καταγραφής ονομάτων νεκρών υπήρχαν, αυτά τα κατέστρεψαν λίγο πριν την απελευθέρωση των στρατοπέδων από τους Συμμάχους. Εντούτοις, οι καταθέσεις μαρτύρων και οι λίστες μεταφοράς κρατουμένων έριξαν φως στην κλίμακα που είχε λάβει η συστηματική εξόντωση ανθρώπων.

Τα Αρχεία Arolsen είναι το διεθνές κέντρο για τις ναζιστικές διώξεις με το πιο ολοκληρωμένο αρχείο στον κόσμο για τα θύματα και τους επιζώντες του εθνικοσοσιαλισμού. Η συλλογή έχει πληροφορίες για περίπου 17,5 εκατομμύρια ανθρώπους και ανήκει στο πρόγραμμα “Μνήμη του Κόσμου” της UNESCO. Περιέχει έγγραφα για τις διάφορες ομάδες θυμάτων που αποτέλεσαν στόχο του ναζιστικού καθεστώτος και αποτελεί σημαντική πηγή γνώσης.

Παράλληλα, καθίσταται σαφές πως η έκδοση πιστοποιητικών θανάτου είναι χρονοβόρα διαδικασία που απαιτεί έρευνα και έλεγχο για την ταυτοποίηση του νεκρού. 

Το Ολοκαύτωμα είναι η πιο τεκμηριωμένη γενοκτονία στην ιστορία, παρότι δεν υπάρχει ένα αυτούσιο έγγραφο με καταγεγραμμένους όλους τους θανάτους και τις δολοφονίες που συνέβησαν στο πλαίσιο αυτής. Παρότι η ακριβής προσέγγιση ιστορικών γεγονότων είναι δύσκολη, σύμφωνα με τις τρέχουσες εκτιμήσεις, περίπου έξι εκατομμύρια Εβραίοι δολοφονήθηκαν. Ο αριθμός αυτός είναι το αποτέλεσμα εκτεταμένης ακαδημαϊκής έρευνας που πραγματοποιήθηκε από τη δεκαετία του 1940. Η παρουσίαση μεμονωμένων εγγράφων δεν μπορούν να τεκμηριώσουν τον αριθμό των νεκρών σε καμία περίπτωση. Ως εκ τούτου, αμφότεροι οι ισχυρισμοί λειτουργούν παραπλανητικά, παρουσιάζοντας σε μεγάλο βαθμό το θέμα με ελλιπές περιεχόμενο.

Στη Διεθνή Συμμαχία για τη μνήμη του Ολοκαυτώματος (IHRA) στην οποία μετέχουν 34 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα από το 2005 (διοργάνωσε μάλιστα τη συνεδρίαση της Ολομέλειας το 2021), το φαινόμενο της άρνησης και διαστρέβλωσης του Ολοκαυτώματος ορίζεται ως εξής, από την Ολομέλεια που διεξήχθη την 10η Οκτωβρίου 2013 στο Τορόντο του Καναδά:

«Η άρνηση του Ολοκαυτώματος είναι η έκφραση και η συστηματική απόπειρα διάδοσης απόψεων, οι οποίες αρνούνται την ιστορική πραγματικότητα και το εύρος της εξόντωσης των Εβραίων από τους Ναζί και τους συνεργούς τους κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που είναι γνωστή ως Ολοκαύτωμα ή Σοά. Η άρνηση του Ολοκαυτώματος αναφέρεται, συγκεκριμένα, σε κάθε προσπάθεια να υποστηριχθεί ότι, το Ολοκαύτωμα δεν συνέβη.

Η άρνηση του Ολοκαυτώματος δύναται να περιλαμβάνει τη δημόσια άρνηση ή τη δημόσια αμφισβήτηση της χρήσης των κυριοτέρων μηχανισμών εξόντωσης (όπως θάλαμοι αερίων, μαζικές εκτελέσεις δια τυφεκισμού, ασιτία και βασανισμοί) ή της συνειδητής πρόθεσης για τη γενοκτονία του Εβραϊκού λαού.

Η άρνηση του Ολοκαυτώματος στις ποικίλες μορφές της είναι έκφανση του αντισημιτισμού. Η προσπάθεια άρνησης της γενοκτονίας των Εβραίων είναι προσπάθεια να απαλλαγούν ο Εθνικοσοσιαλισμός και ο αντισημιτισμός από την ενοχή ή την ευθύνη της γενοκτονίας του Εβραϊκού λαού. Οι μορφές άρνησης του Ολοκαυτώματος περιλαμβάνουν, επίσης, κατηγορίες που διατυπώνονται εναντίον των Εβραίων είτε για μεγαλοποίηση είτε για ψευδή κατασκευή του Ολοκαυτώματος με στόχο πολιτικά ή οικονομικά οφέλη, ως εάν το ίδιο το Ολοκαύτωμα να ήταν αποτέλεσμα συνωμοσίας που σχεδιάσθηκε από τους Εβραίους. Σκοπός αυτής της θεωρίας είναι να ενοχοποιήσει τους Εβραίους και να καταστήσει, εκ νέου, θεμιτό τον αντισημιτισμό.

Συχνά, στόχοι της άρνησης του Ολοκαυτώματος είναι η απενοχοποίηση τού σαφώς εκπεφρασμένου αντισημιτισμού ενώ, συνάμα, προωθεί πολιτικές ιδεολογίες και συνθήκες κατάλληλες για την επανάληψη ομοίου τύπου γεγονότος, με αυτό που αρνείται.

Η διαστρέβλωση του Ολοκαυτώματος παρατηρείται, μεταξύ άλλων:

1. Στις σκόπιμες προσπάθειες να δικαιολογηθούν ή να ελαχιστοποιηθούν οι συνέπειες του Ολοκαυτώματος ή των βασικών παραγόντων που το επέτρεψαν και το ευνόησαν, συμπεριλαμβανομένων των συνεργατών και των συμμάχων της Ναζιστικής Γερμανίας.

2. Στη χονδροειδή ελαχιστοποίηση του αριθμού των θυμάτων του Ολοκαυτώματος εν αντιθέσει προς τα δεδομένα των αξιόπιστων πηγών.

3. Σε κάθε απόπειρα να κατηγορηθούν οι Εβραίοι ότι, ήταν υπαίτιοι της γενοκτονίας, την οποία υπέστησαν.

4. Σε δηλώσεις που παρουσιάζουν το Ολοκαύτωμα ως θετικό ιστορικό γεγονός. Τέτοιες δηλώσεις δεν αποτελούν άρνηση του Ολοκαυτώματος, αλλά συνδέονται στενά με αυτήν ως ακραίες μορφές αντισημιτισμού. Αντίστοιχες δηλώσεις ενδέχεται να υποδηλώνουν ότι, το Ολοκαύτωμα δεν επεκτάθηκε αρκετά ώστε να επιτύχει τον στόχο της “Τελικής Λύσης στο Εβραϊκό Ζήτημα”.

5. Σε οποιαδήποτε προσπάθεια να μειωθεί η ευθύνη για την ίδρυση στρατοπέδων συγκέντρωσης και εξολόθρευσης, που δημιουργήθηκαν και λειτούργησαν από τη Ναζιστική Γερμανία, ενοχοποιώντας ψευδώς άλλα έθνη ή εθνοτικές ομάδες».

Αντίστοιχος ορισμός από το αμερικανικό μουσείο του Ολοκαυτώματος, αναφέρει:

Η άρνηση του Ολοκαυτώματος είναι κάθε προσπάθεια να αναιρεθούν τα αποδεδειγμένα γεγονότα της ναζιστικής γενοκτονίας των Ευρωπαίων Εβραίων. Η άρνηση και η διαστρέβλωση του Ολοκαυτώματος αποτελούν μορφές αντισημιτισμού, προκατάληψης ή μίσους κατά των Εβραίων. Η άρνηση του Ολοκαυτώματος και η διαστρέβλωση γενικά ισχυρίζονται ότι το Ολοκαύτωμα επινοήθηκε ή υπερτονίστηκε από τους Εβραίους ως μέρος μιας συνωμοσίας για την προώθηση των εβραϊκών συμφερόντων.

Οι απόψεις αυτές διαιωνίζουν μακροχρόνια αντισημιτικά στερεότυπα, μισητές πεποιθήσεις που συνέβαλαν στη θεμελίωση του Ολοκαυτώματος. Η άρνηση του Ολοκαυτώματος, η διαστρέβλωση και η κατάχρηση υπονομεύουν την αλήθεια και την κατανόηση της ιστορίας μας.

Συμπέρασμα 

Κανένα εκ των δύο εγγράφων αυτών δεν αποδεικνύουν ότι δεν συνέβη η γενοκτονία των Εβραίων από τους Ναζί κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π. ή ότι τα θύματα ήταν 271.000 και όχι 6 εκατομμύρια, όπως υποστηρίζει πλήθος ιστορικών και ερευνητικών πηγών. Ως εκ τούτου, αμφότεροι κρίνονται αβάσιμοι και παραπλανητικοί. Ο ιατρός και εκπρόσωπος του Ερυθρού Σταυρού, Maurice Rossel, παραδέχτηκε σε συνέντευξή του ότι δεν είχε ποτέ πρόσβαση στο στρατόπεδο του Άουσβιτς, καθώς δεν είχε εξουσιοδότηση να το επισκεφθεί. Αυτό υποστήριξαν σε απάντησή τους στα Ellinika Hoaxes ο Ερυθρός Σταυρός και το Μουσείο του Άουσβιτς. Οι ισχυρισμοί διακινούνται στο πλαίσιο της άρνησης – διαστρέβλωσης του Ολοκαυτώματος.

Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν:

1.https://en.wikipedia.org/wiki/The_Holocaust
2.https://www.statista.com/statistics/1071011/holocaust-nazi-persecution-victims-wwii/?__sso_cookie_checker=failed
3.https://encyclopedia.ushmm.org/content/en/article/documenting-numbers-of-victims-of-the-holocaust-and-nazi-persecution
4.https://x.com/AuschwitzMuseum/status/1729860026964316249?t=9qggcXr26CNYWUa2j9ZDJw&s=08&mx=2
5.https://collections.ushmm.org/search/catalog/irn1004168
6.https://perspectives.ushmm.org/item/shoah-outtake-with-maurice-rossel
7.https://www.icrc.org/en/document/icrc-wwii-holocaust#:~:text=On%2027%20September%201944%2C%20Dr%20Rossel%20went%20to%20Auschwitz.%20There%20he%20spoke%20to%20the%20commander%20of%20the%20camp%2C%20but%20he%20was%20not%20authorized%20to%20go%20inside%20it.
8.https://www.open.online/2025/01/25/documento-croce-rossa-usato-negare-olocausto-auschwtiz-fc/
9.https://holocaustremembrance.com/resources/%ce%bf%cf%81%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ac%cf%81%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b7
10.https://www.ushmm.org/antisemitism/holocaust-denial-and-distortion
11.https://www.icrc.org/sites/default/files/external/doc/fr/assets/files/2013/auschwitz-rapport-cicr-1944.pdf
12.https://media.ellinikahoaxes.gr/uploads/2025/01/2012-ICRC.pdf