Ψευδείς ισχυρισμοί του Sucharit Bhakdi και του Nicolas Hulscher για υποτιθέμενη πρόκληση γνωστικών προβλημάτων από τον εμβολιασμό

Σημαντική διάδοση, σε ιστοσελίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γνωρίζει ο ισχυρισμός πως, σύμφωνα με τον Dr. Sucharit Bhakdi και τον επιδημιολόγο Nicolas Hulscher, τα mRNA εμβόλια κατά της COVID-19 προκαλούν αγγειίτιδα στα αγγεία του εγκεφάλου, οδηγώντας στην καταστροφή των εγκεφαλικών κυττάρων και στην έκπτωση της γνωστικής λειτουργίας. Όπως θα εξετάσουμε στο παρόν άρθρο όμως, ο ισχυρισμός αυτός δεν υποστηρίζεται από τα διαθέσιμα δεδομένα.

Ο ισχυρισμός διαδίδεται μέσω δημοσιευμάτων, όπως αυτά που συναντάμε στους ιστότοπους pronews.gr, greeknewsondemand.com, katohika.gr, sinomosiologos.blogspot.com, focusfm.gr, oparlapipas.gr, karditsastakra.com, και choratouaxoritou.gr, καθώς και μέσω αναρτήσεων στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης:

Ο ισχυρισμός διαδόθηκε επίσης μέσω ανάρτησης στην ανοιχτή ομάδα του Facebook «Συνήγορος των ΑμεΑ», η οποία αριθμεί 111 χιλιάδες μέλη και, λόγω του θεματικού της αντικειμένου, περιλαμβάνει σε μεγάλο βαθμό άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, όπως άτομα με αναπηρία ή χρόνια νοσήματα:

Τέλος, δημοσιεύτηκε στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ», στο φύλλο της Τετάρτης 16 Ιουλίου 2025:

Τι ισχύει

Αρχικά, είναι σκόπιμο να τονίσουμε πως ο πρώην μικροβιολόγος Sucharit Bhakdi, από την αρχή της τρέχουσας πανδημίας, έχει προωθήσει σειρά ψευδών, ανακριβών και συνωμοσιολογικών ισχυρισμών για την COVID-19 και τα εμβόλια, όπως έχουμε εξετάσει σε σχετικά άρθρα μας, ενώ ο επιδημιολόγος Nicolas Hulscher, ο οποίος διατελεί διαχειριστής του McCullough Foundation, έχει επίσης προβεί σε δημοσιεύσεις μελετών με εσφαλμένη και αντιεπιστημονική μεθοδολογία. [άρθρο 1][άρθρο 2][άρθρο 3][άρθρο 4][άρθρο 5]

O ισχυρισμός του Sucharit Bhakdi πως τα εμβόλια κατά της COVID-19 προκαλούν συστημική αγγειίτιδα και επηρεάζουν τα αγγεία του εγκεφάλου, δεν υποστηρίζεται από τα διαθέσιμα δεδομένα. H αγγειίτιδα προκαλεί τη φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων, η οποία μπορεί να προκαλέσει πάχυνση των τοιχωμάτων τους και κατά συνέπεια τη στένωση των αγγείων. Διαχωρίζεται σε διαφορετικούς τύπους, οι οποίοι εξαρτώνται από το σημείο του σώματος που προσβάλλεται.

Η πάθηση αυτή όντως έχει μελετηθεί ως πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια μετά τον εμβολιασμό κατά της COVID-19, με τη μορφή δερματικής αγγειίτιδας. Ωστόσο, τα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν πως δερματικές εκδηλώσεις αγγειίτιδας, αν και σπάνιες, παρατηρούνται και μετά τη λοίμωξη από SARS-CoV-2, αποτελώντας τη συχνότερη δερματολογική επιπλοκή της COVID-19. Εκτός από την ίδια τη μόλυνση εμφανίζεται επίσης μετά τον εμβολιασμό, και σε ασθενείς με σύνδρομο post-COVID:

Πρόσφατα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η δερματική αγγειίτιδα (ΔΑ) μπορεί να εμφανιστεί κατά τη διάρκεια ή μετά τη μόλυνση από COVID-19. Η δερματική αγγειίτιδα είναι μια δερματικά περιορισμένη, φλεγμονώδης νόσος του αγγειακού συστήματος, που επηρεάζει τόσο τα δερματικά όσο και τα υποδερμικά τοιχώματα των αγγείων. Η αγγειίτιδα που επηρεάζει το δέρμα μπορεί να προκληθεί από φάρμακα, εμβόλια και λοιμώξεις. Οι δερματικές αγγειίτιδες ορίζονται ως μια ομάδα φλεγμονωδών διαταραχών που επηρεάζουν τα αιμοφόρα αγγεία μέσα στο δέρμα. Η δερματική αγγειίτιδα των μικρών αγγείων είναι η πιο συχνά αναφερόμενη δερματολογική αγγειίτιδα σε ασθενείς με COVID-19. Η δερματική αγγειίτιδα, παλαιότερα γνωστή ως λευκοκυτταροκλαστική αγγειίτιδα, εμφανίζεται τόσο κατά τη μόλυνση από COVID-19, τον εμβολιασμό όσο και μετά το σύνδρομο COVID.

Όσον αφορά τον εμβολιασμό, σχετική ανασκόπηση επιστημονικών δημοσιεύσεων στη βάση δεδομένων του PubMed αναφέρει πως η δερματική αγγειίτιδα αποτελεί σπάνια ανεπιθύμητη ενέργεια του εμβολιασμού. Αντίθετα από τους υπό εξέταση ισχυρισμούς, μπορεί να παρουσιαστεί μετά από εμβολιασμό με εμβόλια mRNA αλλά και με εμβόλια ιικού φορέα, με την πλειονότητα των περιπτώσεων να οδηγούν σε πλήρη ύφεση. Η ανασκόπηση αναφέρει πως, βάσει των παρατηρούμενων δεδομένων, η αγγειίτιδα δεν θα πρέπει να αποτελεί αντένδειξη του εμβολιασμού, λόγω της σπανιότητάς της και της ευνοϊκής πρόγνωσης σε περίπτωση εμφάνισης, με το όφελος του εμβολιασμού να παραμένει, συγκριτικά, υψηλό.

Εκτός από δερματικές εκδηλώσεις, μέχρι στιγμής έχει καταγραφεί ένα μεμονωμένο περιστατικό εγκεφαλικής αγγειίτιδας, τα οποία περιγράφονται σε σχετική μελέτη περίπτωσης, αν και η ίδια η μελέτη αναφέρει πως είναι δύσκολο να προσδιοριστεί μια άμεση αιτιώδης σχέση με τον εμβολιασμό. Ο ασθενής ανταποκρίθηκε επιτυχώς σε θεραπεία, με τους ερευνητές να δηλώνουν πως απαιτείται περαιτέρω μελέτες για να διαπιστωθεί αν η περίπτωση αυτή σχετίζονταν αιτιωδώς με τον εμβολιασμό.

Γενικώς η αγγειίτιδα, ως πιθανή αλλά σπάνια ανεπιθύμητη ενέργεια, δεν έχει καταγραφεί μόνο για την COVID-19 και τα εμβόλια κατά της COVID-19 αλλά και για τα εμβόλια της γρίπης και την ίδια την ασθένεια της γρίπης, κυρίως σε μελέτες και αναφορές περίπτωσης. Πρόκειται για αναφορές και μελέτες που επικεντρώνονται σε μεμονωμένες περιπτώσεις και από μόνες τους δεν αρκούν για να εξαχθούν ασφαλή αποτελέσματα για το σύνολο του πληθυσμού. [πηγή 1][πηγή 2][πηγή 3][πηγή 4]

Η αγγειίτιδα μπορεί επίσης να εμφανιστεί ως ανεπιθύμητη ενέργεια αρκετών φαρμάκων, όπως συγκεκριμένα είδη αντιβιοτικών.

Προκειμένου να συγκριθεί η πιθανότητα εμφάνισης αγγειίτιδας μετά τον εμβολιασμό κατά της COVID-19 σε σχέση με άλλα εμβόλια και φάρμακα, μελέτη παρατήρησης δυσαναλογίας με τίτλο “COVID-19 Vaccination as a Trigger of IgA Vasculitis: A Global Pharmacovigilance Study” συνέκρινε 330 ασθενείς από 24 χώρες που εκδήλωσαν αγγειίτιδα από ανοσοσφαιρίνη Α μετά τον εμβολιασμό κατά της COVID-19, με σύνολο 2093 ασθενών που εκδήλωσε την ίδια πάθηση, 996 εκ των οποίων μετά από εμβολιασμό από διαφορετικά εμβόλια και οι υπόλοιποι μετά τη λήψη φαρμακευτικής αγωγής.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα αποτελέσματά της μελέτης έδειξαν πως τα εμβόλια κατά της COVID-19 σχετίζονται με μια μικρή αλλά σημαντική υπεραναφορά για αγγειίτιδα που σχετίζεται με την ανοσοσφαιρίνη Α (IgAV), αλλά όχι μεγαλύτερη από αυτή που παρατηρείται με άλλα εμβόλια:

Όπως οι ίδιοι αναφέρουν, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες «για να επιβεβαιωθεί ή για να αντικρουστεί η συσχέτιση μεταξύ του εμβολιασμού κατά της COVID-19 και της IgAV, χρησιμοποιώντας άλλες πηγές δεδομένων», ωστόσο τα αποτελέσματα της μελέτη τους είναι καθυσηχαστικά οσον αφορά την ασφάλεια των εμβολίων κατά της COVID-19 σε σύγκριση με άλλα εμβόλια και φάρμακα, όσον αφορά την, ήδη σπάνια, πιθανότητα εμφάνισης αγγειίτιδας:

Τα εμβόλια κατά της COVID-19, όπως και άλλα εμβόλια, θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως έναυσμα για την έκφραση ενός πρώτου επεισοδίου IgAV σε ασθενείς με προδιάθεση. Ωστόσο, αυτή η μελέτη παρέχει καθησυχαστικά αποτελέσματα σχετικά με την ασφάλεια των εμβολίων COVID-19 στην εμφάνιση IgAV σε σύγκριση με άλλα εμβόλια.

Οι επιπτώσεις του ίδιου του ιού SARS-CoV-2 στη γνωστική λειτουργία

Είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο [πηγή 1][πηγή 2] ότι η ίδια η λοίμωξη από SARS-CoV-2, μπορεί να προκαλέσει σημαντικά και μερικές φορές επίμονα γνωστικά προβλήματα, κυρίως στο πλαίσιο μακροχρόνιας COVID (long COVID). Από την έναρξη της πανδημίας, ένα σημαντικό ποσοστό των ατόμων που νόσησαν από COVID-19, που αγγίζει το 25%, έχει βιώσει κάποιου είδους γνωστική έκπτωση, με συμπτώματα που περιλαμβάνουν κόπωση, προβλήματα και διαταραχές ύπνου, αισθητικοκινητικά συμπτώματα, δυσκολίες στη συγκέντρωση, ελλείμματα βραχυπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης μνήμης. H σοβαρότητα των επιπλοκών αυτών εξαρτάται από τη σοβαρότητα της λοίμωξης, ενώ η διάρκειά τους μπορεί να ξεπερνά το ένα έτος.

Πρόσφατη σχετική μελέτη από την Πορτογαλία με τίτλο “COVID hospitalization linked to cognitive impairment 2 years later” έδειξε ότι σχεδόν το 20% των ατόμων που νοσηλεύτηκαν με COVID-19 στην αρχή της πανδημίας είχαν ακόμη γνωστική έκπτωση δύο χρόνια μετά τη μόλυνση, με την πιθανότητα γνωστικής έκπτωσης να είναι τρεις έως πέντε φορές υψηλότερη σε σύγκριση με άτομα που δεν είχαν νοσήσει.

Οι μηχανισμοί πίσω από τη πρόκληση γνωστικής έκπτωσης μετά από λοίμωξη από COVID-19 περιλαμβάνουν επιπλοκές όπως τη νευροφλεγμονή, επιπτώσεις του ιού από την μετάβασή του στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και την είσοδό του στον εγκέφαλο, αλλαγές και βλάβες στον εγκεφαλικό ιστό, καθώς και βλάβες που μπορεί να προκληθούν στον εγκέφαλο από την ελλιπή παροχή οξυγόνου, λόγω των αναπνευστικών επιπλοκών που προκαλεί η ασθένεια σε περιπτώσεις βαριάς νόσου [πηγή 1][πηγή 2][πηγή 3]

O ρόλος του εμβολιασμού στην πρόληψη επιπλοκών από τη λοίμωξη

Στον αντίποδα, μελέτες έχουν δείξει πως ο εμβολιασμός κατά της COVID-19 μπορεί να παρέχει ουσιαστική προστασία από σχετικές επιπλοκές, μειώνοντας την πιθανότητα εμφάνισής τους αλλά και την έντασή τους σε περίπτωση μόλυνσης. [πηγή 1][πηγή 2]. Σχετική συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τουλάχιστον μία δόση εμβολίου συσχετίστηκε με προστατευτική δράση έναντι της μακροχρόνιας COVID (long COVID), η οποία συχνά περιλαμβάνει νευρολογικά συμπτώματα.

Σχετικές μελέτες δείχνουν ακόμα πως ο εμβολιασμός ενάντια στην COVID-19 μπορεί επίσης να περιορίσει τη φλεγμονή του εγκεφάλου κατά τη λοίμωξη και να περιορίσει τα επίπεδα της ιντερλευκίνης-1 βήτα (IL-1β), μιας πρωτεΐνης κυτοκίνης που έχει συνδεθεί με τη γνωστική έκπτωση με τη μορφή απώλειας μνήμης που προκαλείται από τον SARS-CoV-2. Επιπροσθέτως, όπως εξετάσαμε προηγουμένως, η νοσηλεία λόγω COVID-19 συνδέεται με σχεδόν πέντε φορές υψηλότερη πιθανότητα γνωστικής έκπτωσης σε σύγκριση με άτομα που νοσηλεύτηκαν για άλλους λόγους, αλλά δεν μολύνθηκαν, υπογραμμίζοντας τον προστατευτικό ρόλο του εμβολιασμού έναντι της σοβαρής εκδήλωσης της νόσου.

Η μελέτη του Nicolas Hulscher ακολουθεί εσφαλμένη μεθοδολογία

Ο υπό εξέταση ισχυρισμός στηρίχτηκε επίσης από τον Nicolas Hulscher, σε μελέτη η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “International Journal of Innovative Research in Medical Science”. Όπως έχουμε εξηγήσει σε παλαιότερο άρθρο μας, το οποίο επίσης αφορούσε ψευδοεπιστημονική μελέτη που δημοσιεύτηκε στο ίδιο περιοδικό, το “International Journal of Innovative Research in Medical Science” διαθέτει στοιχεία που παραπέμπουν σε predatory journal, δηλαδή σε περιοδικό χαμηλής επιστημονικής εγκυρότητας το οποίο δημοσιεύει μελέτες με ελλιπή ή μηδαμινό έλεγχο.

Όπως εξηγεί σε σχετική ανάλυσή της η ομάδα ελέγχου γεγονότων Health Feedback, η οποία επικεντρώνεται στην καταπολέμηση της παραπληροφόρησης σε θέματα υγείας, τα ευρήματά της καθιστούν αμφισβητήσιμη την εγκυρότητα του IJIRMS ως επιστημονικού περιοδικού.

Συγκεκριμένα, η ομάδα του Health Feedback αποπειράθηκε να εντοπίσει τον φορέα “Wellness Educational Association Society“, ο οποίος εκδίδει το συγκεκριμένο περιοδικό, ωστόσο δεν τα κατάφερε:

Το περιοδικό που δημοσίευσε τη μελέτη, που ονομάζεται International Journal of Innovative Research in Medical Sciences, ισχυρίζεται ότι δημοσιεύεται από την «Wellness Educational Association Society», που βρίσκεται στο Madhya Pradesh της Ινδίας. Αλλά δεν μπορέσαμε να βρούμε καμία πληροφορία που να αποδεικνύει την ύπαρξη αυτού του φορέα.

Η σελίδα επικοινωνίας του περιοδικού αναφέρει τους «Dr. Pradeep Kumar» και «Dr. Pankaj Soni» ως μέλη του προσωπικού του περιοδικού. Και πάλι, δεν μπορέσαμε να βρούμε πληροφορίες που να υποδεικνύουν ότι άτομο με οποιοδήποτε από αυτά τα ονόματα συνδέεται με το περιοδικό ή με τη Wellness Educational Association Society.

Κατά την έρευνά της, η ομάδα του Health Feedback εντόπισε στοιχεία που, όπως αναφέρει, παραπέμπουν σε predatory journal, δηλαδή σε τύπο περιοδικών με χαμηλή ή μηδενική επιστημονική εγκυρότητα, τα οποία, ενώ παρουσιάζονται δήθεν ως επιστημονικά, στην πραγματικότητα δημοσιεύουν επί πληρωμή και μαζικά μελέτες χωρίς έλεγχο ποιότητας, με σκοπό το κέρδος:

Μια αναζήτηση στο Google για το όνομα του περιοδικού μας οδήγησε σε αυτόν τον ιστότοπο. Είναι ενδιαφέρον ότι ο συντάκτης του περιοδικού που αναφέρεται στον ιστότοπο ονομάζεται Govind Lohar και όχι Pradeep Kumar. […] Η αναζήτηση του αριθμού τηλεφώνου που σχετίζεται με το περιοδικό μας οδήγησε σε δύο άλλα περιοδικά, το International Journal of Science and Engineering Invention και το International Journal of Social Science and Economics Invention. Οι σελίδες τους μοιάζουν οπτικά με αυτές του International Journal of Innovative Research in Medical Sciences, μέχρι τα γραμματικά λάθη και τα λάθη στίξης:

Ακόμη πιο περίεργο είναι πώς ο Lohar αναφέρεται ως συντάκτης τόσο του International Journal of Science and Engineering Invention όσο και του International Journal of Social Science and Economics Invention. Οι συντάκτες περιοδικών συνήθως διαθέτουν τεχνογνωσία στον συγκεκριμένο τομέα της επιστήμης για τον οποίο το περιοδικό δημοσιεύει άρθρα. Είναι πολύ ασυνήθιστο για ένα άτομο να θεωρείται ειδικός σε τομείς που είναι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους, από την ιατρική μέχρι τη μηχανική, τις κοινωνικές επιστήμες και τα οικονομικά.

Συνολικά, τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι αυτά τα περιοδικά είναι δυνητικά μέρος μιας επιχείρησης predatory journal. Ο στόχος των predatory εκδοτών είναι συνήθως η δημιουργία εσόδων από τέλη δημοσίευσης ή επεξεργασίας άρθρων που επιβάλλονται στους συγγραφείς, προσελκύοντας συγγραφείς με γρήγορα χρονοδιαγράμματα δημοσίευσης. Αν και δεν είναι κακή η επιβολή αντιτίμου στους συγγραφείς, αυτοί οι εκδότες συνήθως στερούνται εκδοτικών και τεχνικών προτύπων.

Ως εκ τούτου, η ποιότητα της αξιολόγησης από ομοτίμους σε τέτοιους εκδότες είναι αμφισβητήσιμη. Συνεπώς, οι ισχυρισμοί του McCullough και άλλων ότι η μελέτη είχε αξιολογηθεί από ομοτίμους – υπονοώντας ότι τα ευρήματά τους είναι αξιόπιστα ή αποδεκτά από την ευρύτερη επιστημονική κοινότητα – θα πρέπει αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό.

Όσον αφορά τη μελέτη, όπως αναφέρεται στο κείμενό της, αυτή χρησιμοποιεί πρωτογενή δεδομένα από τη βάση δεδομένων φαρμακοεπαγρύπνησης VAERS, η οποία συντηρείται από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) και τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA).

Όπως έχουμε τονίσει σε παλαιότερο άρθρο μας, με τίτλο «Η επιστημονικά εσφαλμένη χρήση δεδομένων από υπηρεσίες φαρμακοεπαγρύπνησης», τα συστήματα φαρμακοεπαγρύπνησης όπως το VAERS παίζουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην ανίχνευση πιθανών παρενεργειών από φαρμακευτικά σκευάσματα και εμβόλια, που πιθανώς δεν έχουν παρατηρηθεί στις κλινικές δοκιμές, και χρησιμεύουν ως εργαλείο συλλογής πληροφοριών και έγκαιρης αναγνώρισης για πιθανές παρενέργειες που ενδέχεται να σχετίζονται με ένα συγκεκριμένο εμβόλιο.

Ωστόσο, οι αναφορές που κατατίθενται σε αυτούς τους φορείς δεν αποτελούν αυτόματη απόδειξη αιτιώδους σχέσης μεταξύ ενός εμβολίου και μιας συγκεκριμένης αναφερόμενης παρενέργειας. Το γεγονός, δηλαδή, πως κάποια παρενέργεια παρουσιάστηκε μετά τη λήψη ενός φαρμάκου ή μετά τον εμβολιασμό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι προκλήθηκε από το σκεύασμα. Για να εξακριβωθεί αν υπάρχει όντως αιτιώδης συσχετισμός, κάθε περίπτωση πρέπει να εξετάζεται ξεχωριστά από τις αρμόδιες Αρχές.

Αυτή η προειδοποίηση εμφανίζεται στην ιστοσελίδα του VAERS αλλά και στις ιστοσελίδες ανάλογων βάσεων δεδομένων όπως της EudraVigilance και του βρετανικού προγράμματος αναφορών Yellow Card:

Μετάφραση επισημασμένου κειμένου:

Οι αναφορές του VAERS δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να προσδιορίσουν αν ένα εμβόλιο προκάλεσε ή συνέβαλε σε μια ανεπιθύμητη ενέργεια ή ασθένεια. Οι αναφορές μπορεί να περιέχουν πληροφορίες που είναι ελλιπείς, ανακριβείς, τυχαίες, ή ανεπιβεβαίωτες.

Το γεγονός πως οποιοσδήποτε μπορεί να καταχωρήσει οτιδήποτε σε αυτά τα συστήματα, καθεστώς που επιτρέπει την υποβολή μεγάλου αριθμού αναφορών, ακόμη και κακόβουλων ή ψευδών, ιδίως κατά τη διάρκεια της τρέχουσας πανδημίας, και η αδυναμία της άμεσης επιστημονικής αξιολόγησης κάθε αναφοράς ξεχωριστά, οδηγούν στη λανθασμένη ερμηνεία αυτών των πρωτογενών, ανεπεξέργαστων δεδομένων από άτομα που δεν κατανοούν – ή σκοπίμως παραβλέπουν – τους περιορισμούς των βάσεων αυτών. Καθίσταται σαφές λοιπόν πως, παρά την επιστημονική αξία που διαθέτουν τα συστήματα φαρμακοεπαγρύπνησης, τα δεδομένα τους χρησιμοποιούνται πολύ συχνά με εσφαλμένο τρόπο ώστε να αποδoθεί αυθαίρετα αιτιώδης σχέση με εμβόλια ή λοιπά φαρμακευτικά σκευάσματα, χωρίς αυτή να είναι τεκμηριωμένη.

Συνεπώς, η χρήση των εν λόγω πρωτογενών δεδομένων με σκοπό να αποδειχτεί συσχέτιση παρενεργειών και θανάτων με φάρμακα και εμβόλια, αποτελεί αντιεπιστημονική πρακτική και ουσιωδώς εσφαλμένη μεθοδολογία.

Τέλος, σε παλαιότερο άρθρο του, ο Dr. Jeffrey S Morris, Καθηγητής Βιοστατιστικής και Διευθυντής του Τμήματος Βιοστατιστικής, Επιδημιολογίας, και Πληροφορικής της ιατρικής σχολής Perelman του Πανεπιστημίου της Pensnsylvania, εξήγησε τι συμβαίνει με την υπερεκπροσώπηση κάποιων παθήσεων που καταγράφονται σε υπηρεσίες φαρμακοεπαγρύπνησης.

Ο Dr Morris εξηγεί πως τέτοιου είδους συμπεράσματα και αυθαίρετοι συσχετισμοί οφείλονται στο γεγονός ότι, τόσο πολίτες όσο και αρκετοί επιστήμονες, δεν κατάλαβαν πως κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας, λόγω της μαζικής χορήγησης εμβολίων, παρενέργειες εμβολιασμών καταγράφονται σε σημαντικά υψηλότερα ποσοστά, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί την οποιαδήποτε ένδειξη πως αυτές οφείλονται στο εμβόλιο. Ο ίδιος αναφέρει:

Από διάφορα αρνητικά συμβάντα που αναζήτησα στα VAERS, βλέπουμε πως πράγματι οι αναφορές για τα εμβόλια κατά της COVID είναι υψηλότερες από άλλα εμβόλια γενικά, εκτός εάν πιστεύετε ότι τα εμβόλια προκαλούν πονόδοντους, ακράτεια ούρων, ή φαλάκρα.

Υπάρχουν άλλοι τρόποι για να δείξουμε ότι τα συμβάντα αναφέρονται στο VAERS με πολύ υψηλότερο ποσοστό για τα εμβόλια ενάντια στη COVID-19 κατά τη διάρκεια της πανδημίας από ό,τι για άλλα εμβόλια πριν από την πανδημία. Έδειξα προηγουμένως από δεδομένα του USA Medicare που υποτίθεται ότι προέρχονταν από έναν πληροφοριοδότη CMS ότι το ποσοστό θανάτων εντός 14 ημερών από τον εμβολιασμό κατά της γρίπης το 2018-2020 ήταν εξίσου υψηλό όσο εντός 14 ημερών από τον εμβολιασμό κατά της COVID το 2021, γεγονός που λαμβάνοντας υπόψη τις τάξεις μεγέθους υψηλότερο αναφερόμενο αριθμό θανάτων στο VAERS εντός 14 ημερών από τον εμβολιασμό κατά της COVID από τον εμβολιασμό κατά της γρίπης στον πληθυσμό >65 ετών των ΗΠΑ, δείχνει ξεκάθαρα ότι το επίπεδο των αναφορών στο VAERS είναι πολύ υψηλότερο για την COVID το 2021.

Τα αποτελέσματα από διάφορες κατηγορίες συμπτωμάτων καταδεικνύουν πώς τα συμπεράσματά τους τείνουν να υπερβαίνουν και να αγνοούν σημαντικές συγχυτικές επιδράσεις.

[…]

Επιπλέον, η υπόθεσή για συσχέτιση με το εμβόλιο βασίζεται σε λανθασμένες αναλύσεις VAERS που συνδέουν τα υψηλότερα ποσοστά αναφοράς με τη σημασία ως πιθανή τοξική επίδραση του εμβολίου, αγνοώντας ότι συμβάντα εμβολιασμού κατά της COVID-19 μπορεί να αναφέρονται πιο συχνά, όπως υποδηλώνεται έντονα από αυτά τα δεδομένα και πολλά άλλα.

Η ουσία είναι ότι, εκτός και αν επικυρωθούν αυτοί οι ισχυρισμοί, θα πρέπει να αναγνωρίζονται ως υποθέσεις προς διερεύνηση, όχι ως αρχές που θα πρέπει να θεωρούνται αληθείς εκτός εάν διαψευσθούν.

Συμπέρασμα

Ο ισχυρισμός πως τα εμβόλια κατά της COVID-19 προκαλούν αγγειίτιδα στα αγγεία του εγκεφάλου, οδηγώντας στην καταστροφή των εγκεφαλικών κυττάρων και στην έκπτωση της γνωστικής λειτουργίας, δεν υποστηρίζεται από τα επιστημονικά δεδομένα.

Η αγγειίτιδα έχει μελετηθεί ως πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια μετά τον εμβολιασμό, όχι όμως ως εγκεφαλική ή νευρολογική, αλλά ως δερματολογική επιπλοκή. Όντας εξαιρετικά σπάνια, και με δεδομένη την πλήρη ύφεσή της στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, δεν αποτελεί αντένδειξη για τον εμβολιασμό κατά της COVID-19. Η αγγειίτιδα παρουσιάζεται επίσης μετά τη λοίμωξη από SARS-CoV-2, αποτελώντας τη συχνότερη δερματολογική επιπλοκή της ασθένειας, ενώ μπορεί επίσης να εμφανιστεί μετά από εμβολιασμό με άλλα εμβόλια, όπως αυτό της γρίπης, αλλά και από φάρμακα.

Ταυτόχρονα, η ίδια η μόλυνση από SARS-CoV-2 επιφέρει σημαντικά υψηλότερο ρίσκο για επιπτώσεις στη γνωστική λειτουργία, το οποίο υπολογίζεται έως και πέντε φορές υψηλότερο σε σχέση με άτομα που δεν είχαν νοσήσει. Σημαντικό ποσοστό ασθενών που νοσηλεύτηκαν με COVID-19 παρουσίαζαν γνωστική έκπτωση ακόμα και δυο χρόνια μετά τη νοσηλεία τους.

Αντίθετα, ο εμβολιασμός κατά της COVID-19 παρέχει σημαντική προστασία έναντι πιθανών γνωστικών προβλημάτων, μειώνοντας το ρίσκο της εμφάνισης επιπλοκών σε περίπτωση μόλυνσης, ενώ ακόμα και μια δόση εμβολίου δρα προστατευτικά έναντι της μακροχρόνιας COVID, η οποία συχνά περιλαμβάνει ανάλογα γνωσιακά και νευρολογικά συμπτώματα.

Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν:

1. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10456143/
2. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35306713/
3. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28521688/
4. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/36129631/
5. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35805406/
6. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5534821/
7. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3524447/
8. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11091721/
9. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10067136/
10. https://irispublishers.com/ann/pdf/ANN.MS.ID.000916.pdf
11. https://www.jrheum.org/content/50/4/564.long#ref-21
12. https://www.contagionlive.com/view/beyond-the-virus-long-covid-s-neurological-toll
13. https://www.contagionlive.com/view/the-impact-of-covid-19-on-cognitive-function
14. https://www.nature.com/articles/s41591-024-03309-8
15. https://www.nature.com/articles/s41598-025-96608-0
16. https://www.nature.com/articles/s41586-022-04569-5
17. https://www.nature.com/articles/s41590-024-01868-z
18. https://ijirms.in/index.php/ijirms/article/view/2090
19. https://www.sciencedaily.com/releases/2024/06/240627172048.htm
20. https://news.westernu.ca/2024/06/vaccination-memory-loss/
21. https://www.cidrap.umn.edu/covid-19/researchers-identify-mechanism-behind-brain-fog-long-covid
22. https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/vasculitis/symptoms-causes/syc-20363435
23. https://www.revistanefrologia.com/en-influenza-vaccine-induced-leukocytoclastic-vasculitis-in-articulo-S2013251424000166
24. https://utsouthwestern.elsevierpure.com/en/publications/drug-induced-vasculitis
25. https://science.feedback.org/review/flawed-analysis-peter-mccullough-promote-baseless-claim-brain-blood-clots-112000-more-likely-after-covid-vaccine-than-flu-vaccine/
26. https://mdanderson.libanswers.com/faq/206446
27. https://beallslist.net/wp-content/uploads/2019/12/criteria-2015.pdf
28. https://vaers.hhs.gov/data.html
29. https://vaxopedia.org/2016/09/09/vaers/
30. https://www.covid-datascience.com/post/does-mccullough-s-paper-really-establish-a-mechanistic-framework-for-mrna-vaccine-harm
31. https://www.dbei.med.upenn.edu/bio/jeffrey-s-morris-phd